Οι αγορές πρώιμου σταδίου και οι αγορές υψηλής ανάπτυξης δεν είναι από κάθε άποψη πιο επικίνδυνες από τις ώριμες αγορές. Οι κίνδυνοί τους όμως αποτιμώνται πλημμελώς και σπάνια καταγράφονται. Αξιολογούμε τον πολιτικό, τον ρυθμιστικό κίνδυνο και τον κίνδυνο επενδυτικού κλίματος σε σχέση με μια συγκεκριμένη απόφαση (τη διάρκεια μιας παραχώρησης, ένα σχέδιο σταδιακής ανάπτυξης, μια θέση σε γη, μια δέσμευση κεφαλαίων) και διατυπώνουμε μια κρίση βάσει της οποίας μπορεί να ενεργήσει μια επενδυτική επιτροπή ή ένα διοικητικό συμβούλιο, όχι μια βαθμολογία χώρας.

Αποτυπώνουμε πώς λαμβάνονται πραγματικά οι αποφάσεις στην αγορά: πού βρίσκεται η εξουσία, ποιοι θεσμοί την κατέχουν με διάρκεια και πόσο εκτεθειμένος είναι ο συνασπισμός μεταρρυθμίσεων πίσω από ένα πρόγραμμα σε μια μετάβαση ή διαδοχή. Ο χρονικός ορίζοντας που μετρά είναι εκείνος του περιουσιακού στοιχείου, όχι του εκλογικού κύκλου: μια παραχώρηση τριάντα ετών απαιτεί εκτίμηση για το αν η συμφωνία θα επιβιώσει πέρα από τα πρόσωπα που την υπέγραψαν.
Ελέγχουμε την αξιοπιστία των συγκεκριμένων εργαλείων από τα οποία εξαρτάται μια επένδυση (καθεστώς κυριότητας και εγγραφή στο κτηματολόγιο, αδειοδότηση, εκτελεστότητα συμβάσεων και η πρακτική οδός επίλυσης διαφορών) με βάση το ιστορικό των προηγουμένων και όχι το γράμμα του νόμου. Σημασία δεν έχει αν οι προστασίες υπάρχουν στα χαρτιά, αλλά πώς λειτούργησαν όταν δοκιμάστηκαν και απέναντι σε ποιον.
Αξιολογούμε τη μετατρεψιμότητα του νομίσματος και τον επαναπατρισμό κερδών, τη δημοσιονομική ικανότητα του κράτους ή του κρατικού αντισυμβαλλομένου να τηρήσει μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις, καθώς και την έκθεση σε κυρώσεις, ζητήματα ιδιοκτησιακής δομής και ακεραιότητας σε ολόκληρη την αλυσίδα των αντισυμβαλλομένων. Στις δομές ΣΔΙΤ και παραχώρησης, αυτό καθορίζει συχνά τη χρηματοδοτησιμότητα περισσότερο από το ίδιο το σενάριο ζήτησης.
Υποβάλλουμε τη στρατηγική σε προσομοιώσεις ακραίων καταστάσεων με βάση ένα καθορισμένο σύνολο σεναρίων και ενσωματώνουμε τα μέτρα μετριασμού στην ίδια τη συμφωνία: σταδιακή ανάπτυξη και κλιμακωτή δέσμευση, διακυβέρνηση και δικαιώματα υποκατάστασης (step-in rights), ασφάλιση πολιτικού κινδύνου, καθώς και συμμετοχή αναπτυξιακών χρηματοδοτικών ή πολυμερών ιδρυμάτων, αξιοποιούμενη συνειδητά ως παράγοντας σταθεροποίησης. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύνολο αποφάσεων, όχι ένα μητρώο κινδύνων.
Ο κίνδυνος χώρας σπάνια αποτελεί αυτοτελές ερώτημα. Αναδύεται μέσα σε μια μελέτη σκοπιμότητας της οποίας οι αποδόσεις προϋποθέτουν σταθερό ρυθμιστικό καθεστώς, μέσα σε μια ανάθεση προσέλκυσης επενδύσεων που πρέπει να απαντήσει στην πρώτη ένσταση ενός επενδυτή, και μέσα σε μια δομή ΣΔΙΤ της οποίας όλη η λογική είναι η κατανομή κινδύνων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Διενεργούμε αυτή την αξιολόγηση ως αυτοτελές έργο όταν το απαιτεί μια απόφαση, και ως προσομοίωση ακραίων καταστάσεων ενσωματωμένη στο στρατηγικό έργο όταν δεν το απαιτεί.
Το έργο μας καλύπτει τον πολιτικό, τον ρυθμιστικό κίνδυνο και τον κίνδυνο επενδυτικού κλίματος στον βαθμό που επηρεάζουν την κατανομή κεφαλαίων και τον σχεδιασμό προγραμμάτων. Είναι σκόπιμα περιορισμένο στην επενδυτική απόφαση: δεν παρέχουμε συμβουλευτικές υπηρεσίες επιχειρησιακής ή φυσικής ασφάλειας, υπηρεσίες προστασίας ή διαχείρισης κρίσεων, και θα το δηλώσουμε ξεκάθαρα όταν μια ανάθεση τις απαιτεί.
Στρατηγική εθνικού οράματος
Μιλήστε απευθείας με έναν ανώτερο εταίρο για το έργο, το ακίνητο ή το πρόγραμμά σας.
Επικοινωνήστε μαζί μας