Dlaczego obiekty dziedzictwa przyciągają rekordowe tłumy, podczas gdy otaczające je tereny zatrzymują niewielką część wydatków odwiedzających, i co powinno na tych terenach powstać — z perspektywy Egiptu, Arabii Saudyjskiej i szerszego regionu.
Raport w sześciu liczbach
wydatków przeciętnego turysty zagranicznego w Egipcie w 2024 r. (975 USD) stanowi bilet dla dorosłego cudzoziemca do Wielkiego Muzeum Egipskiego, ok. 30 USD
wzrost liczby zagranicznych odwiedzających Angkor w 2017 r., gdy cena karnetu jednodniowego wzrosła o 85%; przychody z biletów wzrosły o 72,5%
odwiedzin w Pompejach w 2024 r., więcej niż 3,86 mln noclegów zarejestrowanych w całym Neapolu
jednodniowa opłata w Petrze dla cudzoziemca, który nie nocuje w Jordanii, wobec 50 JOD dla nocującego
odwiedzin egipskich stanowisk archeologicznych i muzeów w 2025 r., o 33,5% więcej niż w 2024 r., bez Wielkiego Muzeum Egipskiego
udział obiektu światowego dziedzictwa At-Turaif w obszarze masterplanu Diriyah o powierzchni 14 km²
W skrócie
Raport analizuje 28 obiektów dziedzictwa i muzeów, od Gizy i Petry po Pompeje i Angkor, i pyta, dokąd trafiają pieniądze odwiedzających. Bilet ma mniejsze znaczenie niż cztery inne czynniki: gdzie odwiedzający przyjeżdża, do której godziny obiekt jest otwarty, czy bilet nagradza nocleg i kto planuje grunt pomiędzy. Następnie raport odnosi te dane do Egiptu, Arabii Saudyjskiej, Jordanii i szerszego regionu.
Bilet dla dorosłego cudzoziemca do Wielkiego Muzeum Egipskiego kosztuje ok. 30 USD, czyli mniej więcej 3% z 975 USD, które przeciętny turysta zagraniczny wydał w Egipcie w 2024 r. Angkor zarobił w 2017 r. ok. 44 USD na jednym zagranicznym odwiedzającym, czyli ok. 7% wpływów Kambodży na jeden przyjazd.
Gdy w 2017 r. Angkor podniósł cenę karnetu jednodniowego o 85%, liczba zagranicznych odwiedzających i tak wzrosła o 11,8%, a przychody z biletów o 72,5%, choć firmy turystyczne informowały, że odwiedzający skracają wyjazdy. Luwr podniósł w 2024 r. cenę biletu normalnego o 29%, stracił 2% odwiedzających, po czym odrobił straty.
Pompeje, Akropol i Wielkie Muzeum Egipskie wpuszczają do 20 000 osób dziennie. Koloseum pozwala na 75 minut zwiedzania, Pompeje sprzedają 75% letniej przepustowości przed 13:00, a dziewięć z 13 obiektów z benchmarku, które publikują godziny otwarcia, zamyka się do 19:00.
Parkingi, hale kasowe i dowozy wahadłowe przeniesiono z dala od zabytków: do nowego wjazdu od strony autostrady w Gizie, zaprojektowanego dla 1 200 samochodów i 300 autobusów, oraz do centrum dla odwiedzających oddalonego o 2,4 km od Stonehenge, a działki komercyjne przeniosły się wraz z nimi. Strefy buforowe różnią się wielkością tysiąckrotnie, a ich rozmiar nie przesądzał o wynikach: Liverpool utracił wpis na listę światowego dziedzictwa ze strefą buforową 5,5 raza większą od strefy rdzeniowej.
Petra pobiera 90 JOD od odwiedzającego, który nie nocuje w Jordanii, i 50 JOD od nocującego, a drugi dzień kosztuje 5 JOD. Machu Picchu sprzedaje 1 000 biletów dziennie wyłącznie w swojej dzielnicy wejściowej, a bilet do Diriyah można wykorzystać w restauracjach Bujairi.
Egipt zainwestował w bramę i w przyjazd: Wielkie Muzeum Egipskie i nowe wejście do Gizy otwarto w 2025 r., w roku rekordowych 19 mln przyjazdów i 18,6 mln odwiedzin stanowisk i muzeów. Arabia Saudyjska otoczyła w Diriyah rdzeń o powierzchni 28,78 ha dzielnicą o powierzchni 14 km² i objęła Hegrę organem planistycznym o obszarze 22 561 km², natomiast liczba pokoi i odwiedzających w AlUli pozostaje poniżej wcześniejszych celów.
Co to oznacza
Wyznaczyć grunty wokół każdego rdzenia i objąć je planowaniem strefowym, zanim pojawi się kolejna inwestycja, przekształcić premię cenową dla cudzoziemców w nagrodę za pobyt i publikować dane o odwiedzinach i noclegach dla każdego obiektu.
Traktować punkt przyjazdu jako pierwszą działkę, uruchamiać ofertę wieczorną przed hotelami, etapować pokoje według zmierzonej liczby noclegów i projektować z myślą o odwiedzających krajowych.
Opierać ocenę na liczbie noclegów na wizytę, testować miejscowości wejściowe oparte na jednym obiekcie pod kątem spadku o 60% w ciągu roku i analizować koncesję przed działką.
Stosować przedziały czasowe wejść i karnety wielodniowe, aby kierować czas odwiedzających do dzielnicy, wydłużać godziny otwarcia i umożliwić wykorzystanie biletu poza bramą.
W pełnym raporcie
Zbiory danych Heirstone
obiektów dziedzictwa i muzeów w Benchmarku obiektów dziedzictwa Heirstone, od Gizy i Petry po Pompeje i Angkor
obiektów dziedzictwa ocenionych w pięciu testach Karty oceny przechwytywania wydatków Heirstone: przyjazd, godziny otwarcia, nocleg, powiązanie i grunt
Opracowano na podstawie źródeł publicznych aktualnych na październik 2026 r. Każda liczba ma w raporcie podane źródło, a liczby, które wyprowadzamy, łącząc opublikowane dane, oznaczono jako analizę Heirstone.
Bardzo niewielką: w trzech flagowych obiektach bilet odpowiada ok. 2–7% tego, co przeciętny turysta zagraniczny wydaje w danym kraju. Bilet do Wielkiego Muzeum Egipskiego to ok. 3% kwoty, jaką przeciętny turysta zagraniczny wydał w Egipcie w 2024 r., a przychody Angkoru z biletów na jednego zagranicznego odwiedzającego stanowiły ok. 7% wpływów Kambodży na jeden przyjazd.
Rzadko. Gdy w 2017 r. Angkor podniósł cenę karnetu jednodniowego o 85%, liczba zagranicznych odwiedzających i tak wzrosła o 11,8%, a przychody z biletów o 72,5%, choć firmy turystyczne informowały o skracaniu wyjazdów.
Wyceniając nocleg i planując grunt poza bramą, tak jak Petra, która pobiera 90 JOD od zagranicznego odwiedzającego jednodniowego i 50 JOD od cudzoziemca nocującego w Jordanii. Obiekty mogą też być otwarte wieczorem i traktować punkt przyjazdu jako pierwszą działkę dzielnicy wejściowej.
Rozwój turystyki
Analizy Heirstone Consulting
Zapraszamy do bezpośredniej rozmowy ze starszym partnerem o Państwa projekcie, aktywie lub programie.
Zapraszamy do kontaktu
